Search

Free Flowing Forms

Design + architecture + decorative arts 1900 – 1980

Tag

Modernism

King Copier and his Leerdam court

There was a time every household in The Netherlands owned a piece of glass from the Royal Leerdam glass factory. In most cases it was a common product, like a wine glass, cup or plate, made by the artistic director himself, mr Andries Dirk Copier (1901-1991).

A.D. Copier was 13 years old when he started his career at the Leerdam glass factory. A year later his father, head of the design department, suffered from tuberculosis, but the young Andries took over. Around 1923 Copier designed his first glass services. His most famous piece is wine glass Gildeglas, for which he received international acclaim. A.D. Copier left us over 10.000 glass objects, a massive creative output. Even the smallest pieces are beautifully crafted.

My Copier objects are scattered throughout the house and most of them are in use, as intended. Tried to showcase them on the table, but I think I forgot a couple. Not all of them are designed by Copier, but every object is made by the Leerdam glass factory.

End of the table: ribbed vases Ton and Druppel (Copier, 1953), clear half-ribbed vase for union ANMB Schiedam (unknown, 1955), bulb glasses (unknown, 1951), orange Liberation vase (Copier, 1945).

Middle: Spijkerbol, two sizes, paper press  and vases (Copier,1951), yellow Graniver flowerpot (Copier, 1930), small half-ribbed vases (unknown), two yellow pudding molds (unknown, 1906), pressed glass bowl elephant and salamander (Copier, 1948), four uranium glasses RADIO (W.J. Rozendaal, 1933).

Front:  glass dish 50th anniversary for union ABC (G.J. Thomassen, 1957), salmon coloured small half-ribbed vase (unknown), sphere vase (unknown).    

Clueless

IMG_0314
Vakantie 2010 212

Early blogpost in Dutch about Palm Springs and the famous Kaufmann House, 2009

Palm Springs, CA. Kwijlend ga ik door het eens zo hippe Amerikaanse woestijnstadje. Zelfs een lichte druk op m’n borst, veertig graden en heuvel op fietsen doen een mens geen goed, en een traag trappende vrouw kunnen mijn gelukzaligheid niet wegnemen. Ik val nog net niet op mijn knieën voor het Kaufmann House. Het lukt me een vreugdekreet te onderdrukken bij het aanschouwen van Tramway Gas Station. Fotograaf Julius Shulman legde beide monumenten vast en publiceerde ze in Bijbelboeken, cassette Modernism Revisited. De hemel bestaat uit glazen dozen, gevuld met elegant futuristische meubelen, en kent meerdere goden, luisterend naar de namen Neutra, Eames en Nelson. Façades van winkels zijn uitgevoerd in pastel. In meubelzaken wil ik alles aanraken, ik hunker naar discussie met handelaren.

 

-‘ IMG_0394

Terug in het Rendez-Vous Motel, tevens een ode aan het Modernisme, moet ik de manager weer lastig vallen met vragen over de suite waar miss Monroe haar vakantie vierde. Marilyn liet een keuken -kleur: avocado- in de cabin plaatsen. Niet dat ze er ooit kookte, want mevrouw werd door minnaars en bewonderaars van golfclub naar tennisclub naar herenclub naar jachtclub naar restaurant gesleept. In haar vaste hotelkamer wil ik echter niet verblijven. Uit respect, maar vooral omdat het geval inmiddels van top tot teen roze is geschilderd.

Strawberry Martini’s van het huis volgen als de klok bij het zwembad vijf uur aangeeft. De manager vult voor de tweede maal onze cocktailglazen. Met een kop vol watten laat ik mezelf op een luchtbed glijden.

Foto’s: Martin Neyt

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑